Lekarza poproszę.

Ponieważ dwutygodniowe obrzędy szamańskie, zęby nietoperza i oczy żaby wydłubane o północy nie pomogły mi w samouleczeniu, postanowiłam wybrać się do lekarza. Decyzję podjęłam wczoraj wracając z lotniska.  Miałam całe 10 minut na głębokie przemyślenia w tym temacie, ponieważ dziecko spało w foteliku, mąż odleciał, a z głośników sączył się ‚Pawia krzyk’ Dżemu. Więc z tych 10 minut wykorzystałam w 100% całe 13 sekund na podjecie tejże decyzji. Więcej nie dało rady, bo …”siedzę sam w ogrodzie, wśród umarłych kwiatów…” nanana… tralalala…

Ponieważ dwutygodniowe obrzędy szamańskie, zęby nietoperza i oczy żaby wydłubane o północy nie pomogły mi w samouleczeniu, postanowiłam wybrać się do lekarza. Decyzję podjęłam wczoraj wracając z lotniska.  Miałam całe 10 minut na głębokie przemyślenia w tym temacie, ponieważ dziecko spało w foteliku, mąż odleciał, a z głośników sączył się ‚Pawia krzyk’ Dżemu. Więc z tych 10 minut wykorzystałam w 100% całe 13 sekund na podjecie tejże decyzji. Więcej nie dało rady, bo …”siedzę sam w ogrodzie, wśród umarłych kwiatów…” nanana… tralalala…
Do poradni wskoczyłam wcześnie, przed śniadaniem  i po krótkiej rozmowie telefonicznej z pielęgniarką gdzie zarzekałam się, że muszę to załatwić teraz, jako samotna matka i wdowa (przecież nie musiałam wyjaśniać, że to tylko chwilowy stan i mężuś wróci za trzy tygodnie). W każdym bądź razie, jako wdowa właśnie wpełzłam do poradni w różowym płaszczu. Pani za biurkiem chyba spostrzegła brak żałoby. Lekarz zbadał, obejrzał, wysłuchał i powiedział, że jestem czarownicą. Moje zabiegi rodem z „Miasteczka Salem” najwidoczniej przyniosły efekty.

-Ale ja się czuję fatalnie. Bolą mnie wszystkie mięśnie i jestem słabiuśka.
-Zrobimy jeszcze badanie krwi. Jest pani przed śniadaniem?

Krew… z mojej żyły… fff….
Wiem tylko, że przy jednym z ostatnich takich zabiegów po odpowiednio długim odsiedzeniu swojego, grzecznie na siedzonku w zabiegowym było mi całkiem z pyszna. Wstałam i chciałam zapłacić, ale nie zapłaciłam.
Przyjechało pogotowie i gdy mnie ocucili pytałam w kółko czy mam wszystkie zęby. Kolejne półtorej miesiąca przemykałam poboczami, aby uniknąć ciekawskich spojrzeń wścibskich przechodniów i nie ‚słyszeć’ ich myśli w stylu ‚Bo zupa była za słona’.

-Co za pech! Już jadłam obficie. Ojej… Trudno. Ale chyba, aż tak źle nie jest. Poczekam do jutra i jak się nie poprawi to przyjdę z rana.

Siła perswazji.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s